به نام خدا
رایحه درمانی |

رایحه درمانی

رایحه درمانی

رایحه درمانی چیست و چگونه انجام می شود ؟

آروماتوراپی یا رایحه درمانی یعنی استفاده از عطرها در درمان . در این روش از روغن های گیاهی خوشبو مانند گل سرخ ، لیمو ، سنبل ، یا نعنا برای درمان استفاده می شود . این عصاره ها را به صورت ماساژ روی سطح پوست یا در شستشو یا تنفس مستقیم یا پخش کردن در محل زندگی به کار می برند . از این روش برای تسکین درد ، مواظبت از پوست ، کاهش اضطراب . خستگی و نیرو بخشیدن به بدن استفاده می شود . عطرها می توانند روی حالات خلقی مؤثر باشند ، خستگی و اضطراب را کاهش دهند و باعث آرامش شوند .
هنگامی که عطرها استشمام می شوند ، از طریق پیاز بویایی و تحریک اعصاب روی مغز اثر می گذارند .
روغن ها یا عصاره های مورد استفاده در این روش ، اسانس های آروماتیکی (معطر ) هستند که از گیاهان ، گلها ، درختان ، میوه ها ، پوست درختان ، علف ها و دانه ها استخراج می شوند و از آنها برای درمان بیماری های جسمی یا روانی مشخصی استفاده می شود و می توانند باعث بهبود یا پیشگیری از بیماری ها شوند .

در این روش از حدود یکصد و پنجاه عصاره استفاده می شود . بیشتر این مواد خاصیت ضد عفونی کننده دارند . برخی نیز خواص ضد ویروسی و ضد التهابی ، کاهش دهنده ی درد ، ضد افسردگی یا خلط آور دارند . این مواد می توانند خواص دیگری مانند ایجاد آرامش ، بهتر کردن هضم غذا و افزایش دهنده ادرار داشته باشند . برای ایجاد بهترین آثار درمانی ، این اسانس ها باید از مواد اولیه خالص و طبیعی تهیه شوند و مواد مصنوعی چنین خواصی ندارند .
رایحه درمانی یکی از روش هایی است که نسبت به سایر روش های درمانی از پیشرفت سریعی برخوردار بوده و به صورت گسترده ای در منازل ، کلینیک ها و بیمارستان ها برای موارد مختلفی از جمله کاهش درد حین زایمان ، کاهش درد ناشی از عوارض شیمی درمانی در بیماران سرطانی و توانبخشی بیماران قلبی استفاده می شود .
در کشور ژاپن مهندسان از عطرها برای طراحی فضای داخلی استفاده می کنند .به طور مثال از رایحه ی سنبل یا رزماری که بین مشتری ها منتشر می شود ، برای آرامش بخشیدن به کسانی که منتظر هستند استفاده می شود یا از عطر لیمو و اوکالیپتوس برای جلوگیری از کاهش هوشیاری کارمندان بانک به کار می رود .

تاریخچه ی رایحه درمانی :
این روش سابقه ی شش هزار ساله یا بیشتر دارد . در یونان ، روم و مصر باستان همگی از مواد معطر برای درمان استفاده می کردند . به توصیه پزشک مصری ، ایمهوتپ ، از روغن های معطر برای استحمام ، ماساژ دادن و مومیایی کردن اجساد در شش هزار سال پیش استفاده می کردند . در مصر باستان ایمهوتپ خدای طبابت و درمان بود . هیپوکارت ( در یونان باستان ) خدای پزشکی بود و از حمام های رایحه درمانی و ماساژ و از دود کردن مواد معطر برای درمان مردم آتن استفاده می کرد .

 

 
رایحه درمانی نوین در سال ۱۹۳۰ دوباره شکل گرفت . هنگامی که شیمیدان فرانسوی ، رنه موراسین گاته فوس ، واژه آروماتراپی ( رایحه درمانی ) را برای استفاده درمانی از عطرها ابداع کرد . او شیفته ی خواص سنبل در درمان زخم های سوختگی دست خود بدون بر جا گذاشتن هیچ اثری ( اسکار زخم ) شد . سپس شروع به تحقیق در مورد خواص درمانی عطرها در درمان بیماری های جسمی و روانی کرد . در طول جنگ جهانی دوم جراح فرانسوی ارتش ، دکتر جین والنت ، از عصاره های معطر به عنوان ضد عفونی کننده استفاده کرد .پس از آن مادام مارگارت ماروی ، رایحه درمانی را به عنوان یک روش درمانی گسترش داد . از عطرهای مختلف را برای درمان بیماری ها تجویز کرد . او به استفاده از عطرها برای ماساژ دادن در درمان اعتبار بخشید . رایحه درمانی هنگامی که عطرها به صورت همزمان بر جسم و ذهن اثر کنند بیشترین تأثیر را دارد .

رایحه درمانی چه کار می کند ؟
عطرها حس قدرتمند بویایی را تحریک می کنند . بوهایی که ما استشمام می کنیم ، آثار مشخصی روی احساسات ما دارند . پزشکان دریافته اند در بیمارانی که حس بویایی خود را از دست داده اند ، در ریسک ابتلا به مشکلات روانی مانند افسردگی و اضطراب قرار دارند . ما انسان ها قدرت تشخیص ۱۰/۰۰۰ نوع بوی مختلف را دارا هستیم .
تحریکات بوهای مختلف از طریق مژک های بویایی به سیستم لیمبیک ( قسمتی از مغز که خلق و خو ، روحیات و قدرت یادگیری ما را کنترل می کند ) می روند . مطالعات ما استفاده از امواج مغزی نشان دادند که بوی سنبل امواج آلفای مغز را در قسمت پشت سر افزایش می دهد ، که این امواج نشان دهنده ی آرامش هستند . بوی یاس امواج بتا را در ناحیه ی جلوی مغز افزایش می دهد ، که با وضعیت هوشیاری بیشتر در ارتباط است .
مطالعات دانشمندان نشان داده است عطرها از موادی تشکیل شده اند که می توانند آثار خاصی بر جسم و روح ما داشته باشند . ترکیبات شیمیایی آنها پیچیده است ولی بیشتر شامل الکل ها ، استرها و آلدییدها هستند .